Canım;
Öyle güzel duruyorsun ki karşımda şimdi. Hatta yirmi üç yıldır "öyle güzel duruyorsun ki karşımda". Hiç değişmeden, hiç eksiltmeden sevgini. Ve ben tıpkı ilk gün, hani o beni ilk kucağına aldığında gözgöze geldiğimiz anda ki gibi çok seviyorum.
Zaman geçiyor, biz bile artık büyümeyi geçtik yaşlanmaya başladık. Artık evde bile değiliz senin doğum günlerinde. Olsun, ne fark eder ki; onlarca, yüzlerce, binlerce kilometre bile olsa n e f a r k e d e r ? Biliyorum, çünkü hissediyorum. Bir sıcaklık, bir coşku var sen varken içimde ve bir öğüt: " aman oğlum dikkat et!" ediyorum anneciğim. Tam yirmi üç yıldır her dediğine dikkat ediyorum.
Yirmi üç yıl, dile kolay değil mi? İlk heyecanın nasıldı? İlk adım attığımı görmen, ilk kez sana seslenmem nasıldı ? Ateşler içindeyken gece- gündüz başımda beklemen. Yirmi üç yıldır her gün beni düşündün. Ben hayatta hiç aşamayacağım zorluk yaşamadım biliyor musun? Hep yanımda oldun, hep hissettim varlığını.
Canım Annem,
İyi ki doğdun, iyi ki varsın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder